Joop en ... erotische kunst

Joop en erotische kunst.

Erotische kunst gaat om zien, proeven en ... voelen.

"Erotiek ...

zet onze verbeelding op een kier"

Romeinse olielamp met een 'coïtus more ferarum'
Typisch heteroseksuele Romeinse muurschildering uit Pompeii

Geschiedenis van de erotische afbeelding

 

 

Romeinse olielamp met een

afbeelding van coïtus more ferarum

 

Tot de erotische afbeeldingen behoren schilderijen, beeldhouwwerken, foto's, dramatische kunsten, muziek en geschriften die scènes bevatten met een seksueel karakter. Ze zijn door bijna elke beschaving, oud en nieuw, voortgebracht.

 

 

Oude beschavingen brachten seks vaak in verband met bovennatuurlijke krachten, en om die reden kennen hun religies veel van zulke beelden.

 

In Aziatische landen zoals India, Nepal, Sri Lanka, Japan en China hebben voorstellingen van seks en erotische kunst een duidelijk spirituele betekenis binnen de inheemse religies hindoeïsme, boeddhisme, shintoïsme en taoïsme.

 

De oude Grieken en Romeinen maakten veel kunstvoorwerpen en versieringen met een erotisch karakter en een groot deel daarvan was geïntegreerd in hun godsdienstige opvattingen en culturele gebruiken.

Recenter zijn erotische afbeeldingen veranderd van een luxeartikel voor de weinigen in een propagandamiddel en later in een gebruiksartikel voor alledag en voor sommige mensen werden ze zelfs een manier om in hun levensonderhoud te voorzien. Elk nieuw communicatiemiddel, zoals de drukpers, de fotografie, film en computers werd aangepast om deze afbeeldingen te vertonen en te verspreiden.

 

 

Even twee leuke linken voor erotische kunst + nog een paar leuke You Tube video's:

 

 

Erotische Kunst

Brita Seifert - erotic art

 

Vroegere houdingen tegenover erotische afbeeldingen

 

Lang geleden waren erotische afbeeldingen vaak een onderdeel van de inheemse of religieuze kunst van een cultuur en als zodanig werden ze niet anders behandeld dan andere kunstuitingen. Het moderne concept van pornografie bestond voor de victoriaanse tijd niet. De huidige definitie ontstond in de jaren 60 van de 19e eeuw en kwam in de plaats van de betekenis 'geschriften over prostituees'.

 

Het woord verscheen voor het eerst in 1857 in een Engels medisch woordenboek en werd daar omschreven als 'een beschrijving van prostituees of prostitutie in verband met de openbare hygiëne'. In 1864 verscheen de eerste versie van de moderne definitie in Webster's Dictionary:

 

'Wellustige schilderingen ter versiering van ruimten gewijd aan bacchanalen, orgieën, waarvan voorbeelden zijn aangetroffen in Pompeii'.

 

Dat was het begin van wat nu wordt aangeduid als (seksueel) expliciete afbeeldingen in het algemeen. Hoewel bepaalde seksuele handelingen daarvoor al door wetgeving werden gereguleerd of verboden, was enkel het bekijken van voorwerpen of afbeeldingen die zulke handelingen voorstelden tot 1857 nergens verboden. In bepaalde gevallen was het bezit van bepaalde boeken, gravures of verzamelingen afbeeldingen verboden, maar de trend om wetten op te stellen die beperkingen oplegden aan het bekijken van seksueel expliciet materiaal was een product van het victorianisme.

 

Toen in de jaren 60 van de 19e eeuw grootschalige opgravingen plaatsvonden bij Pompeii kwam er veel erotische kunst van de Romeinen aan het licht, wat een enorme schok betekende voor de Victorianen, die zichzelf als de intellectuele erfgenamen van het Romeinse Rijk beschouwden.

 

Ze wisten niet wat ze moesten beginnen met deze vrijmoedige afbeeldingen van seksualiteit en probeerden ze te verbergen voor iedereen behalve een paar geleerden uit de upper class. Verplaatsbare voorwerpen werden opgesloten in het 'geheime kabinet' van het Nationaal Archeologisch Museum in Napels; wat niet kon worden verwijderd werd afgedekt of afgegrendeld om vrouwen, kinderen en de werkende klasse niet in verlegenheid te brengen.

 

De eerste wetten die pornografie criminaliseerden werden in Engeland aangenomen met de Obscene Publications Act van 1857. Afgezien van periodes waarin erotische afbeeldingen niet werden toegelaten werden ze duizenden jaren lang als gewoon beschouwd.

 

Even een linkje naar leuke naaktschilderijen

 

En een leuke link naar oud naakt.

 

 

 

Egon Schiele

Egon Schiele (Tulln an de Donau, 12 juni 1890 – Wenen, 31 oktober 1918)

was een Oostenrijks expressionistisch kunstschilder.

 

De tekeningen en schilderijen van Schiele zijn voornamelijk afbeeldingen van mensen. In beperkte mate heeft Schiele stadsgezichten en landschappen geschilderd. Door het sterke gebruik van lijnen kan Schiele eerder als een tekenaar dan als een schilder gezien worden. Kleur in de schilderijen wordt pas achteraf aangebracht, als de tekening af is. Het kleurgebruik versterkt echter wel de vervreemdende werking in hoge mate. De schilderijen van Schiele doen denken aan die van Kokoschka maar hebben ook een kubistisch karakter.

 

 

Hoewel Schiele sterk beïnvloed is door het werk van Gustav Klimt, zijn de lijnen die hij gebruikt toch geheel anders van aard. Terwijl Klimt vooral ronde zachte vormen afbeeldt, waarmee hij de menselijke vorm idealiseert, gebruikt Schiele krachtige hoekige lijnen. De afgebeelde lichamen worden hierdoor als vreemd en vaak beangstigend ervaren door de toeschouwer. Vrouwen zowel als mannen worden meedogenloos in hun naaktheid weergegeven, in ongebruikelijke poses. Toch kreeg het werk van Schiele in zijn tijd veel bijval.

 

Het zelfportret speelt in het werk van Schiele een centrale rol. Hij beeldt zichzelf af op een lege achtergrond. Door de hoekige vormen van het lichaam, de onrealistische kleuren en de vaak panische blik in de ogen doen deze portretten zeer vervreemdend aan. De zelfportretten, waarin Schiele zichzelf meedogenloos laat zien, kunnen ook voor het hedendaagse (2002) publiek nog schokkend zijn, vanwege het expliciet seksuele, narcistische en exhibitionistische karakter.

 

Gezien zijn jeugd is het niet verbazingwekkend dat in het werk van Schiele de dood een grote rol gespeeld heeft. Zo zijn er schilderijen getiteld De dode moeder, De dood en het meisje. Het laatste schilderij laat de omarming zien van de dood, die eruit ziet als Schiele zelf, en zijn ex-vriendin Wally.

 

Egon Schiele heeft ook landschappen geschilderd zoals de Versinkende Sonne (zinkende zon), uit 1913.

 

Na het huwelijk met Edith lijken de lijnen in Schiele's schilderijen wat ronder en zachter te worden. Zijn leven met Edith was meer burgerlijk en geregeld van aard dan het leven met Wally geweest is. De werken van Egon Schiele zijn expressionistisch en behoren tot de schilderstijl Sezession.

 

Op 28 oktober 1918 overleed Edith aan de Spaanse griep, zij was toen 6 maanden zwanger. Op 31 oktober 1918 overleed Schiele aan dezelfde ziekte, pas 28 jaar oud.

Pablo Picasso

Salvador Dali

Afro-erotiK Art Pictures

 

Hou je van Afro-erotiK.

Er is meer ... effe klikken

Erotische Reclame

oftewel kunstzinnige foto's

vol Erotiek in de reclame

omdat ...

"erotic sells"

Bont? Dan liever naakt!
Je eigen vel
L'OREAL en Doutzen
Douwe Egberts en Doutzen
L'OREAL en Doutzen