Joop oet Maarkel

Joop ... "oet Maarkel".

 

En dus ... de eerste 23 jaar van Joop's leven.

Soms effe voor de verandering

Joop's STARTPAGINA

want velen van jullie hebben dit nog nooit gelezen, denk ik.

Of eigenlijke

"Joop van Dineke van Get oet Stökkum"

zoals 'ze mie in Maarkel neumt'.

Deze pagina's gaan over mijn jeugd- en tienerjaren in Stokkum en Markelo. Dus van 1954 tot 1977 oftewel 23 jaar. En over mijn vader en moeder en ... niet te vergeten mijn Opa oftewel "Get oet Stökkum". En last-but-not least over de beroemde Sex, Drugs and Rock'n'Roll in de 70'-er jaren in Maarkel !

Een interview

met Joop

over Joop

door: Joop

 

en het gaat over z'n jeugd en tienertijd

 

 

Is dat niet niet te veel Joop? Dat ... met Joop ... over Joop en ... door Joop?

 

Ja ... eh hoor's. Deze site is van en over Joop. Dus dat kan niet anders dan veel over Joop gaan.

 

OK! Dan beginnen we even niet over Joop.

Zeg het maar: wie is je vader, wie is je moeder?

 

Mijn vader heet Henk en is helaas al in 1998 op 75-jarige leeftijd overleden. Mijn moeder Dineke Dollekamp-Dollekamp is nu 83 en woont nog steeds in haar geboortedorp Markelo.

 

Mijn vader heeft zijn hele leven bij Stork in Hengelo gewerkt op de afdeling Crediteuren. Hij verdiende niet zoveel, daarom had mijn moeder er een thuisbaantje bij: zij verkocht Staatsloten aan huis.

 

Maar belangrijker bij mijn vader is dat hij veel vrijwilligerswerk heeft gedaan. Hij was o.a. secretaris van de motorclub Ons Genoegen. Hij reed geen motor, maar organiseerde de internationale motorcrossen in Markelo.

Daarvoor kreeg hij ook in 1994 een koninklijke onderscheiding,

oftewel een lintje van de Koningin.

 

 

 

 

Daarnaast was hij bestuurslid van de voetbalvereniging en ook nog lid van de toneelvereniging Bilderdijk.

 

Hij speelde ook af en toe mee, maar mijn moeder, ook lid van die toneelvereniging, speelde bijna altijd mee in de jaarlijkse toneelstukken. Zij kon toneelspelen als geen ander.

 

 

 

 

Maar mijn opa is eigenlijk net zo belangrijk,

of misschien wel belangrijker geweest voor mij.

Door mijn opa ben ik me gaan

interesseren in dè politiek !

 

 

OK. Laat maar horen:

wie was je opa ?

 

Mijn opa heette "Get oet Stokkum". Mijn moeder heet Dineke en dus "Dineke van Get oet Stokkum". Ik heet Joop en dus ...

 

Nee, niet weer over Joop!

 

Jawel ... even nog. Ik heet in Markelo dus ... inderdaad "Joop van Dineke van Get oet Stokkum". Of op zie'n Maarkels: "Jóóóóp van Dineke van Get oet Stokkum".

 

 

OK. Terug naar mijn opa. Hij was een kleine middenstander. Hij had vanaf 1921 tot 1961 een winkel, smederij, taxi en kroeg in Stokkum, een buurtschap van Markelo. En hij was ook nog een fietsenmaker. Zie hierboven: een foto uit de 20-er jaren van de vorige eeuw met mijn Opa, Oma en mijn oom, ome Johan.

 

Mijn ouders woonden bij mijn opa en oma in. En na opa's pensioen, toen was ik 6, woonden we in een nieuw huis in het dorp Markelo, naast opa en oma.

 

 

Daarom heb ik veel herinneringen aan mijn opa en oma. Wat ik zo bijzonder vind is dat opa ondanks dat hij middenstander was, was hij toch een fanatieke socialist.

 

Raadslid voor de SDAP, de voorloper van de PvdA. En hij zette zich altijd in voor de zwakkere in de samenleving. Daarom is hij ook nooit rijk geworden, heeft hij op latere leeftijd wel eens tegen mij gezegd.

 

OK. Dat was je opa "Get oet Stokkum".

Nu weer even Joop?

 

Ja, even weer Joop. Ik ben bij de boerendansertjes geweest !

Toen ik een jaar of zes was, zat ik bij de kindergroep van de boerendansers.

Daar heb ik nog een leuke foto van.

Met Ans Sanderman stond ik een keer in een blaadje.

Vraag me niet welk blad, maar de foto heb ik bewaard.

Ans was als-het-ware mijn eerste vriendinnetje.

 

 

 

De andere twee foto's zijn genomen in onze nieuwe tuin bij ons nieuwe huis in Markelo in 1961. En ... zoals iedereen weet, althans iedereen in Markelo:

als je een nieuwe tuin hebt, moet je de eerste keer alleen maar aardappelen poten.

 

 

Dat is goed voor de grond, zei mijn opa.

Later kun je er uiteraard van alles in poten: sla, bonen, wortelen, noem maar op.

 

Deed je nog een beetje aan sport ?

 

Ja. Ik ging op mijn 6-de of 7-de naar de gymnastiek. Je weet wel: aan de ringen hangen, over het paard springen, enzovoort. Daarna even voetbal geprobeerd, maar dat was niks voor mij.

 

Gelukkig was er ook een tafeltennisclub in Markelo. MTC, de Markelose Tafeltennis Club. Daar ging ik op mijn 12-de naar toe en ik heb getafeltennist tot mijn 23-ste, oftewel totdat ik naar Groningen ging.

 

Zelfs een jaar landelijke jeugd gespeeld. Dan moesten we naar Utrecht, Noord -Holland, Noord-Brabant en zelfs Limburg. De meeste jaren speelde ik in de regio. Ik herinner me vooral Deventer, Apeldoorn en Zutphen als plekken waar we tegen de plaatselijke club moesten spelen.

 

Tussendoor nog een beetje hardlopen en veldlopen.

En dan kon Anja, mijn zus, me mooi masseren.

Dat kon ze heel goed.

 

 

Hoe ging het op school?

 

 

Op de lagere school had ik wel wat moeite vooral omdat ik toen nogal veel stotterde. Ik werd dan bijvoorbeeld één keer per week uit de klas gehaald voor spraakles. "Mag Joop komen?" herinner ik me helaas tè goed.

 

Dankzij de CITO-toets kon ik toch nog naar de Scholengemeenschap Holten om de MAVO "te proberen", dacht mijn meester.

 

De MAVO haalde ik met redelijke cijfers en ik kon door naar de HAVO. Ook dat ging goed met wis-, schei-, en natuurkunde.

En ik dacht: "He ... Ik ben technisch !

Ik wil wel naar de Technische Universiteit Twente."

Maar ja ... daarvoor heb je aan HAVO niet genoeg.

 

 

Dus eerst naar het Atheneum in Lochem. Daar heb ik een paar maanden op gezeten, maar die nieuwe wiskunde was niks voor mij. Dan maar via de HTS naar de TU-Twente, dacht ik toen. Ook dat was geen succes en toen wist ik het niet meer, dus ... testen bij het Arbeidsbureau. "De (nieuwe) opleiding HEAO is misschien wel wat voor jou, Joop!" OK doen we.

 

 

Met glans in drie jaar door de HEAO in de economisch-juridische richting en met de hoogste cijferlijst in dat jaar. Ja, ik dacht al dat ik een beetje een laatbloeier was, maar wel een echte doorzetter.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Had je geen last van je stotteren?

 

 

 

Jazeker wel, maar daar liet ik me niet helemaal door uit het veld slaan. En ik had al vanaf mijn 14-de stottertherapie volgens de zgn. Doetinchemse Methode. Niet dat ik daardoor van mijn stotteren afkwam, maar ik kon er wel beter mee omgaan.

 

Wat vooral een belangrijke therapieweek was, was toen we mochten, ... nee toen we 'moesten stotteren'.

 

Leren dat stotteren mag en mogen stotteren betekent al meer ontspanning en dus ... stotter je minder! Eigenlijk makkelijk zat en moeilijker is het niet. Ik ging daardoor ook veel meer dingen doen.

 

Bij de tafeltennisvereniging MTC bijvoorbeeld: eerst meehelpen met het oud-papier ophalen en al snel dat organiseren.

 

En bij de jaarlijkse oliebollenaktie eerst meehelpen oliebollen verkopen en al snel die verkoop organiseren. Lijstjes maken. Wie welke straat in Markelo neemt. En daarna het geld innen en tellen.

 

Regelneef Joop dus?

 

Ja, toen op 15-jarige leeftijd had

ik het organiseren al in mij en

durfde ik de verantwoordelijkheid aan.

 

Door mijn studie HEAO werd ik daar alleen

maar beter in en kreeg ik steeds meer durf,

want ik kon hèt, dat regelen en organiseren.

 

Bij MTC als 19-jarige ook

jeugdkampen georganiseerd.

Dat was niet alleen goed voor de jeugd,

maar ook goed en ook nog eens leuk voor mij.

 

Zie hiernaast een paar prachtige foto's

van een jeugdkamp van ... je raad het al MTC.

 

Ja ... ik ben die jongen met die hoed en

dat lange rooie haar.

 

 

Een lezer van één van de eerste versies

van deze site, Fred Mahler,

meldde mij dat hij iets mist.

De Sex, Drugs en Rock'n'Roll !

 

Nou, Fred, het staat op deze pagina !

 

En oja..., ik heb ook nog een aparte

pagina gemaakt over Mijn Jaren 70.

 

En dan noe: ne'n stukske in Plat Maarkels

 

Joa, dat wa'k bienau verget'n. Dat stukske in plat Maarkels. Det goa'k disse moand schriem.

 

Disse moand is nu veur mie: Januari Tweeduzendvieftiene.

 

Eem kiek'n hoe det geet. Of ik 't nog ka'n. Det schriem in plat Maarkels. Nou ja ... gewoon kiek'n wat 't wot.

 

Ag ... det kon'k in 1974 ok, dus det zal mie 40 joar loater ok nog wa luk'n, deink ik.

 

Loater goa'k wa vedan met dit stukske tekst. Ee'm woggen dus.